VITABERNA

 

 


Pastoraal atelier

Levoland 

Relimarkt

Bronnenmagazijn

 
DE NIEUWE BIJBELVERTALING
Bijna één kilo dundrukpapier met een lintje. Een stevige omslag met aan de voorkant een 
prachtige ets van Marcus van Loopik over de eerste dag van de schepping. De Nieuwe 
Bijbelvertaling is een degelijk en modern ogend uitgegeven boek, een sieraad om in handen te 
hebben. Van de Katholieke Bijbelstichting kreeg ik enkele dagen na de landelijke presentatie 
(eind oktober) de ‘katholieke’ editie toegezonden, met het verzoek er in het parochieblad 
aandacht aan te besteden. De ‘katholieke’ editie is de meest volledige, omdat daarin ook de 
deuterocanonieke boeken zijn opgenomen: Tobit, Judit, Makkabeeën, Wijsheid van Salomo en 
Jezus Sirach, Baruch en enkele toevoegingen aan Daniël en Ester.
Hoe mooi een boek aan de buitenkant ook moge zijn: boeken zijn natuurlijk bedoeld om open te 
slaan en te lezen. Maar 1728 bladzijden heb je niet in één keer uit, ook al zijn de meeste 
verhalen bekend. Daarom bladerde ik op een herfstachtige zondagmiddag door deze nieuwe 
bijbelvertaling. Bril op en af, want de lettertjes zijn helaas aan de kleine kant. Jammer, want 
voor veel ouderen kan dit een handicap betekenen om te kunnen genieten van de opnieuw 
vertaalde aloude verhalen.
De nieuwe vertaling wil, zo luidt de aanbeveling van de kardinalen Simonis en Danneels voorin, 
een instrument zijn om de gescheiden wegen van christenen bij de vertaling van de heilige 
Schrift weer bij elkaar te brengen. Hoe? Door de vertaling te gebruiken in vergaderingen en 
bijbelgroepen, voor persoonlijke bijbellezing en in studiebijeenkomsten, bij gemengd gehuwden 
en in het interconfessioneel onderwijs. De beide kardinalen laten wel uitdrukkelijk weten dat de 
nieuwe vertaling niet bedoeld is voor gebruik in de katholieke liturgie. Ook dat vind ik jammer, 
want is dit niet een gemiste kans om gelovige mensen in de (weekend)liturgie kennis te laten 
maken met eigentijds vertaalde bijbelse verhalen?
Over de weergave van de godsnaam (JHWH in het Hebreeuws) kun je verschillend denken. De 
vertalers melden dat het lange tijd punt van discussie is geweest. Ze brengen de nodige 
argumenten naar voren om te kiezen voor ‘de HEER’, ondanks alle bezwaren die daartegen 
werden ingebracht. Persoonlijk zou ik liever gekozen hebben voor ‘de Eeuwige’, maar deze 
keuze is eerder ingegeven door gevoel dan door bijbeldeskundigheid. Een eindeloze discussie 
over mannelijke of vrouwelijke godsbeelden hoeft wat mij betreft niet zo. Voor mij is God een 
Vader en Moeder tegelijk.
Ja, en verder is het eigenlijk gewoon smullen en genieten van al die mooi vertaalde verhalen. 
Vondsten als “de aarde was nog woest en doods” (Genesis), “lucht en leegte” (Prediker) zijn 
elders al lang gesignaleerd en hoef ik niet te herhalen. De ellende van Job is in de nieuwe 
vertaling niet minder groot dan in eerdere vertalingen, maar het is toch net alsof je Job meer in 
onze tijd hoort klagen. De tekst van het Hooglied lijkt in de nieuwe vertaling nog duizendmaal 
mooier dan hij al was. Het boek Spreuken is poëzie van de bovenste plank en kan gemakkelijk 
concurreren met de mooiste bundel liefdesgedichten. Zo maar wat voorbeelden, die mij 
enthousiast maakten.
De Nieuwe Bijbelvertaling zal waarschijnlijk nooit tussen bestsellers als de Da Vinci-code en 
het Bernini-mysterie komen liggen. Hoeft ook niet, want de bijbel is sowieso al jarenlang het 
best verkochte boek ter wereld. Wie nog een zinvolle besteding van zijn boekenbonnen zoekt of 
een passend cadeautje voor onder de kerstboom wil kopen: de nieuwe vertaling is een prima 
investering. Ik ben er wat dat betreft zeker van dat in het verleden behaalde resultaten goede 
garanties geven voor de toekomst.
Jan Simons

Terug naar overzicht