VITABERNA

 

 


Pastoraal atelier

Levoland 

Relimarkt

Bronnenmagazijn

 
 

LIGSTOEL


Het is een soort niets dat ik zoek. Wat je overhoudt

als je uit de kom van je beide handen hebt willen drinken:

je beide handen. Geuren lanterfanten door de tuin.

Ik heb een ligstoel onder me waarin ik zo laag als ik maar

 

in mezelf kan liggen, op mijn rug, het onderste wat ik heb, lig.

Hoe is dit liggen? Zoals je een cognac afmeet door het glas

horizontaal te leggen, zo is dit liggen, ik heb niet veel van mezelf

nodig om vol te zijn, wat ik nodig heb is vooral: weinig.

 

Er is te weinig weinig. De vergevensgezindheid

van het niets waarin wij, als we eveneens

niets zouden zijn, zouden passen.

 

De lucht is zo blauw als vergeetachtigheid.

De lucht is zo blauw als blauwsel waarmee destijds

linnen werd gewassen om witter te zijn.

 

Herman de Coninck

 

 Terug naar overzicht