VITABERNA

 

 


Pastoraal atelier

Levoland 

Relimarkt

Bronnenmagazijn

 
STERVEN
In het donkere dal moet ik gaan.
Daar is geen uitweg. Niemand
heeft hier nog woorden. Iedereen
gaat nog rechtop. Met stille stappen.
Door het verdriet. Wat is er achter
de ogen, achter de luttele woorden,
ver weg in de straten
der ziel?
Tot Jou wend ik me,
Jij, Heer van het leven
en van zijn duister en licht. Tot Jou. Tot wie
anders nog gaan in dit dal,
dit donkere rijk van de dood?
Als een bries waai Je diep in de kloof
zo als ooit in de tuin. Ik ken Je. Wonderlijk
je wegen, door de pijn van ons hart
om het leven.
Wie kan Je verstaan in dit dal
als zo droef zijn de ogen en zo zwak
de woorden en zo stil de stappen?
Maar een verstaan in vertrouwen
waai Je me aan,
En ik ga op Je weg, onderweg altijd,
altijd onderweg naar Jou toe.
(H. Andriessen)

Terug naar overzicht